Oran – Özdemir Asaf

Heykel gel der sana, sen
Geçerken ya giderken,
Gel der.

Bunu, çağrı’ya eşit,
Kimi gel sanır, kalır..
Kimi git anlar, gider.

Heykel, der kimisine..
Kimi de heykele der,
Geçer.