Issızlığın Çığlığı – Attila İlhan

Cam ipliğinden sıkı dokunmuştur
Kristal vitrindeki bu loş kadın
Soğuk tenhalığında kaşları alnının
İnce bir hayretle sanki donmuştur
Yansımaları sokağa vurmuştur
Kafasındaki müstehcen dazlaklığın
Sedef boşluğunda aralık ağzının
Sevişmelere çağrısı korkunçtur.

Taşralı bir ‘köpek’ buna tutulmuştur
Simsiyah bir ünlem önünde camların
Her gece jiletle kazıyamadığın
Kaç kere kaçırmayı filan kurmuştur
Çünkü kadınlar gözünü korkutmuştur
Kraliçesi budur yalnızlığın
Ürettiği nilüfer iç bataklığının
Cansız olmasından neler ummuştur?

Issızlık çığlığını şehirde unutmuştur.

Okuma yolu: Issızlığın Çığlığı – Attila İlhan başlığını okuduktan sonra Attila İlhan arşivindeki diğer şiir ve yazılara geçebilirsiniz. Bu bölüm, Babamın Şiir Defteri içinde aynı duygu ve edebiyat hattındaki metinleri daha kolay takip etmek için eklendi.

Benzer okumalar: Attila İlhan arşivi, Ben Sana Mecburum – Atilla İlhan, Ayrılık Sevdaya Dahil – Attila İlhan, Belki Gelmem Gelemem – Attila İlhan, Elde Var Hüzün – Attila İlhan.