I
Biliyorum papağan renklidir mahşer,
Aralık durur, harita, giysiler ve ten;
İlk kitapta kırksekiz, altıncıda üç;
Osmanlı burunlu muhabbet kuşları,
Anılar, diyor arka koltukta, işte anılar…
Şoför dayamış dirseğini arabanın kapısına.
Anılar diyor arka koltukta bir adam,
Bugün anılar nasıl da düş değeri kazanıyor!
Ertelenemez artık ağustos duygusu;
Son pişmanlık, inanın, fazla çiçek!
II
Sen eteklerinden erdemler sarkan
Kırmızı başlıklı pis kız,
Dağ – taş derdinde bahçe toprağı,
Kulplu platin, paçalı tavuk,
Geldin değiştirdin bütün anılarımı.
Ne tuhaf, seninle,
Bir bölüğünü kullanamasak bile,
Gerçekleştiremeyeceğimiz
Hiçbir özgürlük yok.
III
Dolmabahçe Sarayı’nın altında
Zambak gibi hırsla açılıyor bir kuğu,
Doğru söyle
Beni mi seviyorsun Atatürk’ü mü?
Sessiz bent kapağı Hayrat yazı
Hüsnühat.
Kirli,
Anıtkabir romen rakamlarıyla kaç?