Aynı Göğün Ezgisi – Yılmaz Odabaşı

Abdülselam
Daha aşksız ve kitapsız
lisede
ipince
esmer yürekli bir oğlan.

Bu yağmur nerden gelir:
Sular bulanır
Bu çığlık nasıl büyür:
Yürek daralır
Bu kavga ne de bıçkın
Meydan aranır.

Aranır Abdülselam
Bilmez bir oğlan.

Diyarbakır’ın göğsünde terli bir akşam
Daralan sokaklarda bir yaşamı çaldılar
Abdülselam kardeşimi arkasından vurdular.

…
Koştum kan mevsimine erken sarıldım
Bir kanlı geçitte vuruldum kaldım.