Şafağın Demircisi

Kas 11th, 2012 | | Kategori: Tekin Sönmez

I
Demiri yaman çekiçlerdi amcam
Ben kavları ocağa ekerdim.

Terlerdi ergenliğini şafak
Kömürler nar koparıp sağılırdı.

Vişne soyunurdu demirin tavında
Boşlukta değişim maviyle tüterdi.

Köpürürdü maşanın ucuda güneş
Körük coştukça/tan kızıllığı solurdu.

Kusardı demir pasını/sonra
Ben kömürleri yakutla süslerdim.

II
Demiri gözyaşlarıyla silerdi amcam
Ben yalıma havalar yüklerdim/usulca.

Demir kanayıp içime sinerdi
Orda/ipince dalbileklerimle koşardım.

Beynimde şahan yılkıların düşü/sonra
Yılkılar ah/ah beni düşürüp giderdi.

III
Halk dağlarının ergin demircisi
Geceyi düğümler/açardı kapıyı tanla.

Her geçen günden kıvılcım alırdık
Yakutlar akıtırdık sürenin birikimine.

Her seher şafağı göğsünde üretirdi
Her seher geceyi ergitirdi amcam.

Tüm makyaj ve kozmetik ürün fırsatları için tıklayın !

SON ŞİİRLER