Sedat Umran – Hayatı ve Eserleri

Sedat Umran; 1925’te İstanbul’da doğdu. İlkokul öğretmeni Mehmet Kazım Öcal’ın oğludur. Küçük yaşta öksüz kaldı ve dedesi tarafından büyütüldü. Erenköy 38. İlkokulu, Kadıköy 3. Erkek Ortaokulundan sonra Haydarpaşa Lisesini bitirdi (1942). Bir süre İÜ İktisat Fakültesine devam etti. Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümüne geçerek buradan mezun oldu (1948).

İstanbul Merkez Bankasında (1951-54), İÜ İktisat Fakültesi Maliye Enstitüsü Kütüphane Memurlu-ğunda (1954-55) çalıştı. Kayseri Orta Anadolu T.A.Ş.’de, İzmit Boru Fabrikasında, Mensucat Santralde, Demir Döküm Fabrikaları Genel Müdürlüğünde, İzmit Mannesman-Sümerbank Boru Endüstrisinde memur ve çevirmen olarak görev aldı. 1974’te emekliye ayrıldı. Tüm zamanını şiire ve Almanca çevirilere ayırdı. Yeni Devir, Tercüman ve Türkiye gazetelerinde yazılar yazdı.

İlk şiiri 1943’te Yedigün dergisinde yayımlandı. Hisar, Beş Sanat, Varlık, Türk Dili, Güney, Yeditepe, Soyut, Büyük Doğu, Diriliş, Türk Edebiyatı, Sözcükler, Sedir, Tan, Gösteri, Gergedan, Mavera, Aylık Dergi, Milli Kültür, Yaba/Öykü dergilerinde şiirleri ve çeviri şiirleri yayımlandı. Leke isimli kitabıyla tanındı. ‘Eşyanın şairi’ olarak anıldı. İnsan Gelişiminin Devridaimi çevirisiyle 1994 Türkiye Yazarlar Birliği Çeviri Ödülünü aldı.

ESERLERİ / ŞİİRLERİ
– Meş’aleler (1949)
– Leke (1970)
– Gittin Taş Atarak Denizlerime (1990)
– Kara Işıldak (1993)
– Parmak Uçlarımdaki Yangın (1995)
– Sedat Umran’dan Seçmeler (1995)
– Aynada Gün Doğumu (1995)
– Akşam Şiirleri (1998)
– Altın Eşik (1999)
– Kırık Ayna (Aşk şiirlerinden seçmeler, 2000)
– Sonsuzluk Atı (Toplu şiirleri, 2000)

ÇEVİRİLER
– Epigramlar (Angelüs Silesius, 1972)
– Hinduizm (1978)
– Büyük Kurtuluş – Suzuki / Zen Budizme Giriş (1980)
– Zen Yolu / Yayla Ok Atma Sanatında Zen (Eugen Herriel, 1980)
– Nihilananda (1980)
– Yeni Sınıf (Milovan Djilas, 1982)
– Roman Kuramı (Lukacs, 1985)
– Hint Felsefesi (Heintich Zimmer, 1988)
– Edebiyat ve İhtilâl (Jürgen Rühle, 1989)
– Felsefenin Arka Merdiveni (Wilhelm Weischeder, 1994)
– Felsefenin Küçük Okulu (Karl Jaspers, 1995)
– İnsan Gelişiminin Devridaimi (Sri Aurobindo, 1996)
– 20. Yüzyıl Alman Şairleri Antolojisi (1995)
– Büyük Alman Şâirleri (1996)
– Diyaloglar (Giardona Bruno, 1997)
– Aforizmalar (Nietsche’den, 1999)

DİĞER ESERLERİ
– Şaheserler Antolojisi (Hasan Akay ile 1994)
– Şiirde Metafizik Gerçek (Makaleler 1997)

Default image
Şaban GÜRTUNA
1952 yılında Balıkesir – Sındırgı – Osmanlar Köyü’nde doğdu. İlkokulu bu köyde okudu. İlkokulu bitirdikten sonra iki yıl ailesine tarım işlerinde yardım etti. Sonra okumaya karar verdi. 1964 yılında yatılılık sınavını kazanarak Savaştepe İlköğretmen Okulu’na girdi. 1971’de okulu bitirip Kars – Arpaçay İlçesi, Akyaka Nahiyesi – Süngüdere (Kızıltaş) Köyü İlkokulu Öğretmenliğine atandı. 1974 yılında evlendi. Kars ilinde 2 yıl zorunlu hizmetini tamamladı. Sonra aynı ilde er öğretmen olarak askerlik hizmetini yaptı. Balıkesir – Sındırgı İlçesi Osmanlar Köyü’nde 3 yıl, Manisa Merkez – Süngüllü Köyü’nde 1 yıl, Saruhanlı – Koldere Kasabası’nda 13 yıl, Akhisar ilçe merkezinde 7 yıl olmak üzere, toplam 28 yıl görev yaptıktan sonra 1999 yılında emekli oldu. Bir kız, bir erkek iki çocuk babasıdır. Şiir yazmaya öğretmen okulu yıllarında başladı. Belirli Gün ve Haftalarla ilgili “Bir Eylül Sabahı”, “Gediz”, “Ana Hasreti”, “Atatürk”, “Orman” şiirleri birçok şiir sitesinde yayınlanmıştır. Halen “www.babaminsiirdefteri.com” adlı şiir sitesinde editörlük yapmaktadır. Doğa fotoğrafları çekmek, onları sosyal paylaşım sitelerinde sevdikleriyle paylaşmak, bulmaca çözmek, doğa yürüyüşleri yapmak hobileri arasındadır. ESERLERİ / ŞİİRLERİ – Rüzgarlı Tepe (I. Basım - Özel)