' Hüseyin Nihal Atsız '

Tarih: 25 Oca, 2012 Saat: 17:44 | Kategori: Hüseyin Nihal Atsız
Hüseyin Nihal Atsız / Hayatı ve Eserleri

12 Ocak 1905'te İstanbul'da doğdu. 11 Aralık 1975'te İstanbul'da yaşamını yitirdi. Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi. Asıl ismi Hüseyin Nihal Atsız. Babası deniz binbaşı Mehmet Nail Bey. İstanbul Sultanisi'ni bitirdi. Bir süre Askeri Tıbbiye Okulu'na devam etti. 1930'da Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. Aynı okulda asistan oldu. 1931'da "Atsız Mecmua"yı yayınlamaya […]

Tarih: 17 Ara, 2011 Saat: 22:15 | Kategori: Hüseyin Nihal Atsız

Sevdiğim, kemençede titretiyorken yayı, Bülbül sustu, unuttu o eski ağlamayı. Öyle sandım ki gökte kızıllık sardı ayı, Sevdiğim, kemençede inletiyorken yayı… Ağaçların dalları saygılarla eğildi, İçimden çarpıntıyı, gözümden yaşı sildi, Böceklerin sesleri birdenbire kesildi, Sevdiğim, kemençede söyletiyorken yayı… Ayın on dördü gökte yavasça yükselince, Bir bağlama başladı önceden ince ince … Birdenbire gürleşip kemençeye karıştı, […]

Tarih: 17 Ara, 2011 Saat: 22:20 | Kategori: Hüseyin Nihal Atsız

I Yer bulmasın gönlünde ne ihtiras, ne haset. Sen bütün varlığınla yurdumuzun malısın. Sen bir insan değilsin; ne kemiksin ne de et; Tunçtan bir heykel gibi ebedi kalmalısın. Iztırap çek inleme… Ses çıkarmadan aşın. Bir damlacık aksa da bir acizdir göz yaşın; Yarı yolda ölse de en yürekten yoldaşın, Tek başına dileğe doğru at salmalısın. […]

Tarih: 17 Ara, 2011 Saat: 22:22 | Kategori: Hüseyin Nihal Atsız

Ruhu mu ateş yoksa o gözler mi alevden Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu Pervane olan kendini gizler mi alevden Sen istedin ondan bu gönlüm zorla tutuştu. Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse Her şey silinip kaybolurken nazarında Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse… Ey sen […]

Tarih: 17 Ara, 2011 Saat: 22:24 | Kategori: Hüseyin Nihal Atsız

Sevda gibi bir gizli EMEL ruhuna sinmiş; Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş. Gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş, Bir sır ki bu, ölsen bile asla açamazsın… Anlatması imkansız olan öyle bir an ki, Hülyadaki ses varlığının gayesi sanki… Bak emrediyor: Daldığın alemden uyan ki, Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın…

Sayfa 1 - 11