' Gonca Özmen '

Tarih: 11 Nis, 2013 Saat: 10:52 | Kategori: Gonca Özmen
Gonca Özmen

Gonca Özmen, 1982 yılında Burdur’un Tefenni ilçesinde doğdu. İlkokulu Tefenni'de, ortaokul ve lise öğrenimini Burdur Anadolu Lisesi'nde bitirdi. İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde lisans (2004) ve yüksek lisans (2008) eğitimini tamamladı. Halen aynı bölümde doktora öğrencisidir. İlk şiiri Haziran 1997'de Varlık dergisinde yayımlandı. 1997'den beri şiirleri ve yazıları kitap-lık, Adam Sanat, Varlık, Yasak […]

Tarih: 11 Nis, 2013 Saat: 11:07 | Kategori: Gonca Özmen
Aşkbatımı - Gonca Özmen

Usulca geçtim yüzünü Ardında dağlar vardı rüzgârlar Kurt izlerinde uluyan zemheriler vardı / Çık git yüzünün inkarı olmaya… / Zaman can çekişiyor şimdi Göçüğü altında eski aşkların Yüzün derin bir kılıç izi aklımda Daralır kör akrebin parantezi kadar Sürgit yanılsamadır dönüp geldiğim Kimin kıyısında dursam artık Bir rengin usul usul dağılışı gibiyim / Unutma, kırmızı […]

Tarih: 11 Nis, 2013 Saat: 11:04 | Kategori: Gonca Özmen

Çünkü annem bir yorgun zorunluluk Yüzünde içi çiçekli eski kutu duruşu Neydi unuttuğu mutfağa girip çıkarken? Dalgınca boyayıp duruyordu kirli göğü. -Annem yelkovanın bıkkın dönüşü. Tek katlı evlerde mutluluklar aradı. Yok. Çok çocuklu evlerde cıvıltılar istedi. Yok. Çukur yerlerinde geçmişin titreyişi Toz suretinde yapışmış anılar duvara. – Annem bir tekerlemeydi odalarda. Geçkin yazlarla soldu ahşap […]

Tarih: 11 Nis, 2013 Saat: 11:02 | Kategori: Gonca Özmen
Kuytumda- Gonca Özmen

Yüzüne bıraktığım orman yitirdi yankısını Albümün tozunda darmadağın anılar Aynalar mı yanlış, kendime benzerliğim mi? Neye dokunsam çürüyorum kuytumda Benimki bir iç kanama, bir bozkır sıkıntısı. Sözcükler dalgın ve upuzun üzüntü Çiçeğin ruhu üşüyor gürültünden Gölgen de kalmadı bak, o itiraz Bekleyiş eritiyor buzdan sarayı Nedense dili yok gecenin ağzında. Dal üstü bir konmak bizimkisi […]

Tarih: 11 Nis, 2013 Saat: 10:56 | Kategori: Gonca Özmen

Çamurdan oyuncaklarda dağıldı çocukluğum Başağın su sıkıntısında Hep ağrıdı yüzüme kazınan bozkır Ellerimdeki buhran, sesimdeki tenha. Kimse işitmedi çan çiçeğini Topraktaki yangını bilmedi tohum Kırmızı soluğunda alev alev bir ırmak Ünlemsiz hayatları dolaştı durdu. Yaban bir kederde kaldı akşamın eğrisi. Beyazımda hırçın bir tarih bu yüzden (hem sadece beyazı anımsanır kadınların) Bu yüzden az pencereli […]

Sayfa 1 - 11