Mecburiyet

Şub 3rd, 2012 | | Kategori: Ozan Arif

Ne onu, ne şunu, ne bunu derdi,
Milletin tutacak dalı olaydı.
Millet bunları mı lider ederdid?
Vetodan kaçmanın yolu olaydı.
     
Tepeden gelmiştir bize bu yara!
Liderliği bırakalım kenara,
Bostanını bekletmezdı bunlara,
Milletin bu işte eli olaydı.
     
"Selamet"le "Tekdal" meyve tutardı.
Kadayıfın dumanları tüterdi.
Hoca gibi zorlu temel atardı,
Kazması, küreği, beli olaydı.
     
"Horoz" peydah oldu, aslan kesildi,
Herkes bilir önceleri nasıldı,
Altı kasım geldi sesi kısıldı,
Civciv çıkartırdı dölü olaydı.
     
Eski "Kırat" "Doğru Yol" da dururdu,
Vatandaşı sırtladı mı sürürdü,
O mirasla onikiden vururdu,
"Avcı"nın tüfeği dolu olaydı.
     
"Calp" denen adamı tanıyın iyi,
Her çeşit solcudan topladı payı,
Rüyada görürdü bu kadar reyi,
Sadece ortanın solu olaydı.
     
"Sodep" için ne söylesen kâr etmez,
Hak her kulu hayır diye yaratmaz!
"Erdal" varya babasını aratmaz,
Birde kulağında pili olaydı.
     
Bakmayın çıkmaza girdi vatandaş,
Hırs ile reyini verdi vatandaş,
Önce geldiğinde yerdi vatandaş,
Eğer bu "Arı"nın balı olaydı.
     
Ârif der; memleket yutmuştur hapı,
Hepsinden olmaz bir balta sapı.
Vallahi yanmazdım bunların topu.
"Türkeş"in saçının teli olaydı.

        18 Aralık 1983

Tüm makyaj ve kozmetik ürün fırsatları için tıklayın !

SON ŞİİRLER