O Günler

Evimin bahçesine
Pıtrak ekeceğim
Arasına demirotu serpeceğim
Yanına kaşaklarla birlikte
Sayısız yandak dikeceğim

Zira cümlemiz
Hatıra yüklü o günlerde
Sonsuz ufuklar arkasından
Geleceğe koşarken
Düşe kalka
Kırlarda nefes nefese
Tükenmeyen çocukluğumuzu
Kuşanmış yaşarken
Daha mutluyduk.

Zaman bir ok atımı
Türlü dertler peşinde eriyor
Şimdi çiçeğe durmuş ömrüm
Yükselen medeniyetle birlikte
Kör, sağır ve dilsiz
Beton yığınları arasında
Sıkışmış tükeniyor.

22.06.l989