Yaprak

Kurumuşsun, filizinden koparak,
Nereye böyle zavallı yaprak?

Bilemem, fırtına yıktı meşeyi
Istinatgâhı feridim o idi.

Ta o günden beridir bâdı sabâ
Nefhai zulmü ile bîpervâ

Sürümekte beni, bilmem nereye;
Ovadan dağlara, ya meşcereye;

Giderim böyle bilâ havfü keder,
Neresiyse varakı gül ki gider,

Nereye azim ise her bir şey:
(Beni bâd onlara etti derpey)