Dağınık Terim – Rene Char

Dağınık Terim – Rene Char

Sen bağırdığında dünya susar:
kendi dünyanla uzaklaşır.

Her zaman alamadığından daha fazlasını ver.
Ve unut.
Böyledir kutsal yol.

Dikeni çiçeğe çeviren, şimşeği köreltir.

Şimşeğin bir tek evi vardır, birçok patikası.
Ev yükselir, patikalar kırıntısız.

Küçük yağmur yaprakları sevindirir
ve geçip gider kendini adlandırmadan.

Yılanların mahkum ettiği köpekler olabilir
ya da ne olduğumuzu susturabilirdik.

Akşam kurtulur çekiçten, insan yüreğine zincirlenmiş kalır.

Yer altındaki kuş, yeryüzündeki yasın şarkısını söyler.

Yalnız siz, çılgın yapraklar, siz doldurursunuz yaşamınızı.

Bir kitabın ölmeye geldiği bir plajı alevlendirmeye bir demet kibrit yeter.

Açıktaki ağaç yalnız.
Rüzgarın kucaklaması ondan daha fazla yalnız.

Şimdiki zamanın kuşkusu ve sözünün hiç kazınmadığı uzakta kızıllığın
bu kör kayası olmasaydı, meraksız gerçek kansız kalırdı.
Her sözü kendimize vaadederken, onu terkederek ilerliyoruz.

Sosyal Medyada Paylas:
Facebook   Twitter   LinkedIn   Tumblr   Pinterest   WhatsApp   Reddit