Bir Eflatun Ölüm

Kırgınım,
saçılmış bir nar gibiyim

Sessiz akan bir ırmağım
geceden
git dersen giderim
kal dersen kalırım.

Git dersen
kuşlar da dönmez, güz kuşları
yanıma kiraz hevenkleri alırım.

Ve seninle yaşadığım
o iyi günleri,
kötü günleri bırakırım.

Aynı gökyüzü aynı keder
değişen bir şey yok ki
gidip
yağmurlara durayım.

Söylenmemiş sahipsiz bir şarkıyım

Belki sararmış
eski resimlerde kalırım.

Belki esmer bir çocuğun dilinde.

Bütün derinlikler sığ
sözcüklerin hepsi iğreti.

Değişen bir şey yok hiç
ölüm hariç.

Aynı gökyüzü aynı keder.