Beceriksiz

Beceriksiz

Kabuğunu koparmadan
Ne bir elmayı soyabildim
Ne de iyileştirebildim bir yaramı
Ama karşıma çıkınca
Kızmadım hiç elma kurduna
Bendim çünkü bıçağı saplayan onun yurduna.

Şair diyorlar benim için
Bilmiyorum oysa
Her şiire konmalı mı uyak
Her yere nedense
Konamıyor tayyare
Hay dilimi arı türkçe soksun; uçak

Kaptan olmak isterdim
Aynanın karşısında
Eski bir sinema yıldızı gibi ağlayan
İstanbul hatlarında
Bir fırça hafifliğiyle gidip gelen vapurlara.

Eskimo bir şair dokunuyor omuzuma
Ve Kız Kulesi'ni göstererek
Bırak artık diyor üzülmeyi
Yedi tepeli bu şehirde
Şiir okunacak tek yer
Elbette denizin ortasındaki
Şu küçük buz dağı.

Terzi olsa da babam
Sökük dikmesini beceremem
Beni yalnızca sen anlarsın
İğnenin deliğinden geçsin diye ipliklerin
Bir anlık ıslatıldığı dudaklara
Takılıp kalan annem.

Sosyal Medyada Paylas:
Facebook   Twitter   LinkedIn   Tumblr   Pinterest   WhatsApp   Reddit