Akşam Geciktirebilirsin Belki

Gün batarken sula fesleğenleri
Balkonun kokusu sokağa taşsın
Sokaklar kayıp çocuklar gibi
Hırçındır, ürkek ve biraz şaşkın.

Sular bulutlanır sen susarsın
Ve kent çıngıraklı bir yılan kadar
Zehirlidir artık sevgilin mahpusken
Üstelik kirli bir lekeye döner umutlar.

Acılar katlanır mendil yerine
Sarışınlaşırsın bu kaçıncı güz
Ellerin üşür, çiy düşer çiçeklere
Beklediğin mektuplar da gelmez.

Bomboş sayfalara dönerken aklın
Tecrit'teki kitabı fareler kemiriyor
Ve düşlerin sonsuz bir boşluktayken
Bir sigara yakıyorsun, tutuşuyor sular.

Akşamı geciktirebilirsin belki
Suladığın fesleğenlerle, kimbilir
Ama vaktin ayırdındadır şimdi
Kuşlar, çocuklar ve mahpuslar.

Usulca inse de koldemirleri.